GÜNAYDIN
Ne, ne oldu ?!
Alarm çaldı, sabah oldu kalk..
Dur şimdi, ikinci alarm çalacak beş dakika sonra, o zaman kalkarım.
Bu ikinci alarm zaten, kalk hadi geç kalacaksın.
Yahu bir şey olmaz azıcık daha yatayım, uyandım şimdi kalkabilirim, tamam!..
Kalkamayacağını biliyorsun, sonra sen sinirleneceksin yine.
Ama baksana yatağım ne kadar sıcak, yorganımı da çok seviyormuşum ben yahu, üşürüm ben şimdi karnım falan ağırır kalkınca..
Bir anda kalkarsın yataktan olur biter, her sabah öyle olmuyor mu?
Gözlerimi açmadan şu rüyamın devamını görseydim bari biraz, ne güzeldi.. Bir dakika, nasıldı? Güzel bir şeydi ama!?
Artık rüyana dönemezsin, unuttun bile.
Off! Gitmesem bugün ne olacak sanki, hiç geç kalmadım şuana kadar..
Ne mi olacak, kalktığında kendine lanet edecek, servisi kaçırdığın için 2 arabayla gitmek zorunda kalacaksın. Yani, o kadar yol yürüyecek, gereksiz para vere…
Tamam tamam, anlaşıldı kalktım..
…
Gecikmişsin bile, beş dakika içinde giyinmen lazım.
Aman son bir bardak çayı içmeyiveririm..
Sonra yine dayanamayıp, koşturarak yana yana içeceksin çayını.
Yok ama dur, bu olmaz, şunu giyeyim..
…
Off, yandım.. Ama hala vaktim var..
Bırak şu çayı!
Sonu çok güzel oluyor ama..
…
Hiiiyy, az önce geçen benim servisim miydi? Koş koş koş..
Hayır, beş dakika daha var gelmesine.
Ya erken geldiyse?.. Dolmuşa mı binsem? Çok bekledim, gelmiş olması gerekirdi..
Bu saatten sonra zaten yetişemezsin 2 dolmuşla. Gelmedi daha, beklee!
Beş dakika daha gelmezse, giderim..
Bak şu adam servise birlikte bindiğin adam!
O da geç kalmış olamaz değil mi??
!!?? Heh işte geldi.
Ohh..
…
Pişt! Yaka kartını çıkar. Gelmişiz..
Hergün neredeyse hiç şaşmadan, tam da bunları yaşıyorum işte.. İkinci kişiliğim ortaya çıkıveriyor sabahları. ![]()
Hı hıım, sadece sabahları.